Jeżowce mają unikalną strukturę żywieniową znaną jako "latarnia Arystotelesa", złożony zestaw szczęk używanych do zeskrobywania pożywienia ze skał i koralowców. Ich kolce zapewniają ochronę przed drapieżnikami i czasami mogą być jadowite. Chociaż są ważne dla zdrowych raf, populacje jeżowców muszą pozostać zrównoważone. Zbyt wiele jeżowców może nadmiernie wypasać siedliska, podczas gdy zmiany środowiskowe, takie jak zanieczyszczenie i zmiany klimatu, mogą zagrozić ich przetrwaniu.